ΘΕΟΚΡΙΤΟΣ ΦΩΤΟΥ

Η κατοικία οργανώνεται γύρω από την έννοια του μεταβαλλόμενου ορίου. Ένα σύστημα επάλληλων ξύλινων περσίδων τοποθετείται μπροστά από το υαλοστάσιο, αντικαθιστώντας τη συμβατική κουρτίνα και λειτουργώντας ως κινητό φίλτρο μεταξύ εσωτερικού και εξωτερικού χώρου. Η μεταβολή της θέσης των φύλλων επιτρέπει διαφορετικούς βαθμούς φωτισμού, θέασης και ιδιωτικότητας, επαναπροσδιορίζοντας συνεχώς τη σχέση της κατοικίας με τον δρόμο, το φυσικό φως και το εξωτερικό περιβάλλον. Οι περσίδες αποτελούν έτσι μέρος της ίδιας της αρχιτεκτονικής του χώρου και όχι ένα πρόσθετο στοιχείο σκίασης.

Στο εσωτερικό, η περιορισμένη επιφάνεια αντιμετωπίζεται ως ένας ενιαίος χώρος κατοίκησης, όπου οι επιμέρους λειτουργίες οργανώνονται χωρίς αυστηρούς διαχωρισμούς. Η κουζίνα, το καθιστικό, ο χώρος εργασίας και ο ύπνος συνδέονται μέσα από μια συνεχή χωρική οργάνωση. Ένα λεπτό μεταλλικό πλαίσιο με διαφανές γυαλί λειτουργεί ως διακριτικό εσωτερικό όριο, διαχωρίζοντας τις επιμέρους χρήσεις χωρίς να διακόπτει οπτικά τον χώρο.